niedziela, 21 czerwca 2009

Polecenie

Polecenie jako rozrządzenie testamentowe

Polecenie = rozrządzenie testamentowe, które nakłada na spadkobiercę lub zapisobiercę obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania bez czynienia kogokolwiek wierzycielem.

Niewykonanie polecenia nie powoduje powstania odp. odszkodowawczej.

Obowiązek może zostać nałożony w interesie samego spadkodawcy (np. ufundowanie tablicy pamiątkowej na domu, w którym spadkodawca mieszkał).

Wykonania polecenia może żądać: każdy ze spadkobierców, jak również wykonawca testamentu, chyba że polecenie ma wyłącznie na celu korzyść obciążonego poleceniem ( np. przeznaczenie uzyskanej sumy na regularne wizyty u dentysty). Jeżeli polecenie ma na względzie interes społeczny, wykonania polecenia może żądać także właściwy organ państwowy.

Uprawniona osoba może wystąpić z żądaniem wykonania polecenia niezwłocznie po ogłoszeniu testamentu, chyba, że spadkodawca wyraził odmienną wolę.

Zapisobierca obciążony poleceniem może powstrzymać się z jego wykonaniem aż do chwili wykonania zapisu przez spadkobiercę. 

Jeżeli osoba, na której rzecz został uczyniony zapis z obowiązkiem wykonania polecenia, nie chce lub nie może być zapisobiercą, spadkobierca zwolniony od obowiązku wykonania zapisu powinien w braku odmiennej woli spadkodawcy polecenie wykonać.

Linki sponsorowane

RADCA PRAWNY
Obsługa prawna firm

tel. 503-300-503
www.matysiak-radcaprawny.pl


  

Odpowiedzialność za długi spadkowe

Zasady odpowiedzialności spadkobierców za długi spadkowe (przed przyjęciem spadku i po przyjęciu spadku, po dziale spadku)

Do chwili przyjęcia spadku (lub upływu terminu) = majątek spadkowy i osobisty spadkobiercy pozostają oddzielone od siebie = odp. jedynie przedmiotami należącymi do spadku.

Od chwili przyjęcia spadku:

  • Przyjęcie wprost (lub upływ terminu na oświadczenie) = odp. całym majątkiem osobistym bez ograniczenia.
  • Przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza = odp. całym majątkiem osobistym z ograniczeniem do wartości ustalonego w inwentarzu stanu czynnego spadku.

Ograniczenie odpada, gdy spadkobierca podstępnie nie podał do inwentarza przedmiotów należących do spadku albo podał do inwentarza nie istniejące długi.

Za przyjmujących z dobrodziejstwem inwentarza uważa się także:

  • Osoby nie posiadające pełnej zdolności do czynności prawnych bądź istnieją podstawy do jego całkowitego ubezwłasnowolnienia,
  • Osoby prawne,
  • Jeżeli 1 ze spadkobierców przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza uważa się, że także spadkobiercy, którzy nie złożyli w terminie żadnego oświadczenia, przyjęli spadek z dobrodziejstwem inwentarza.
  • Skarb Państwa lub gmina jako spadkobiercy z mocy ustawy.

Do chwili działu spadku odpowiedzialność za długi spadkowe jest solidarna.

Od chwili działu spadku ustaje ich odpowiedzialność solidarna. Każdy odpowiada samodzielnie w stosunku do wielkości swojego udziału (art. 1034 kc).

Uwaga! Dział spadku nie obejmuje długów spadkowych.

Dział spadku następuje z chwilą zawarcia um. o dział spadku lub z chwilą uprawomocnienia się postanowienia działowego.

Odp. z tyt. zapisów i poleceń jest zawsze ograniczona do wartości stanu czynnego spadku.

Linki sponsorowane

RADCA PRAWNY
Obsługa prawna firm

tel. 503-300-503
www.matysiak-radcaprawny.pl


 


 


 


 

Dział spadku

(Zob. Informator - Postępowanie w sprawach spadkowych)

Z działem spadku mamy do czynienia gdy spadek przypada kilku spadkobiercom;

Do momentu dokonania działu = wspólność majątku spadkowego = spadkobiercy mają ułamkowy udział w całym spadku, a nie w poszczególnych przedmiotach.

-    do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, z zachowaniem dalszych przepisów kodeksu cywilnego dot. spadków.

Przedmiotem działu mogą być jedynie aktywa, a nie długi spadkowe. Ewentualne uregulowanie kto i za jakie długi odpowiada wywołuje skutki jedynie w stosunkach wewnętrznych.

Możność dokonania działu spadku nie jest ograniczona w czasie.

Sposoby działu spadku:

1) Dział umowny na mocy um. m. wszystkimi spadkobiercami.

Uczestniczyć muszą wszyscy spadkobiercy (w braku choćby jednego um. nieważna); "wszyscy współspadkobiercy" to nie tylko osoby dziedziczące po wspólnym spadkodawcy, ale też spadkobiercy zmarłego współspadkobiercy czy też nabywca udziału spadkowego;

Um. o dział spadku może zostać zawarta w dowolnej formie – wyjątek: gdy w skład spadku wchodzi nieruchomość, a um. tę nieruchomość obejmuje, powinna ona zostać w całości zawarta w formie pisemnej. W takiej sytuacji cała um., a nie tylko postanowienia dotyczące nieruchomości, musza być w formie aktu – w przeciwnym razie cała um. nieważna.

W umowie powinny zostać uregulowane wszelkie wzajemne stosunki spadkobierców odnoszące się do majątku spadkowego (np. ustalenia co do zapisów, ustalenia co do zaliczania darowizn na schedy spadkowe)

Um. o dział spadku może być zawarta w formie ugody sądowej w toczącym się już postępowaniu o dział spadku.

Stosuje się przepisy o wadach oświadczeń woli z tym, że w przypadku błędu wymogi są zaostrzone – uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli może nastąpić tylko wtedy, gdy błąd dotyczył stanu faktycznego, który strony uważały za niewątpliwy.

-    "stan faktyczny" – szerokie rozumienie, np., nie tylko stan techniczny przedmiotów spadkowych, ale też wielkość udziałów spadkowych, dziedziczność niektórych praw);

-    w błędzie muszą być wszyscy zawierający um.; błąd musi być istotny subiektywnie i obiektywnie.

2) Dział sądowy na mocy orzeczenia sądu na podstawie żądania któregokolwiek ze spadkobierców

Z wnioskiem wystąpić może każdy współspadkobierca, nabywca udziału spadkowego oraz ich spadkobiercy.

Sporne czy może wystąpić nabywca udziału w przedmiocie należącym do spadku – SN: tak, jeśli konkretny przedmiot objęty umową zbycia obejmuje cały lub prawie cały spadek, a w okolicznościach sprawy dopatrzyć się można rzeczywistej woli stron zbycia spadku lub udziału w całym spadku.

Wierzyciel spadkobiercy nie może wnosić o dział, ale może w ramach egzekucji doprowadzić do zajęcia uprawnienia dłużnika-spadkobiercy i wykonując zajęte uprawnienie wnieść o dział spadku.

Odpowiednie stosowanie art. 210 – poprzez czynność prawną na czas nie dłuższy niż 5 lat można wyłączyć uprawnienia współspadkobierców do żądania działu

Wniosek o dział przerywa bieg zasiedzenia w stosunku do współspadkobiercy będącego posiadaczem nieruchomości należącej do spadku (wniosek o stwierdzenie nabycia spadku – nie).

Orzeczenie ma charakter konstytutywny.

Dział częściowy:

Różnice przy umownym i sądowym:

    (a)    dział umowny – spadkobiercy mogą wedle swego uznania objąć działem cały spadek, bądź ograniczyć objęcie działem tylko niektórych przedmiotów spadkowych. Ograniczenie działu do części oznacza zarówno objęcie działem tylko niektórych przedmiotów spadkowych, jak i przeprowadzenie działu tylko co do niektórych idealnych części spadku.

    (b)    dział sądowy – obowiązuje zasada, że dział powinien objąć cały spadek. Ograniczenie do części może nastąpić z ważnych powodów. Ważnym powodem może być np. zgodny wniosek wszystkich spadkobierców o dokonanie działu częściowego. Ważność powodów zawsze oceniać należy na tle okoliczności danej sprawy.

Jeżeli po dokonaniu działu (sądowego czy umownego) okazało się, że niektóre przedmioty zostały w nim pominięte lub gdy dokonano jedynie działu częściowego, może dojść do uzupełniającego działu spadku.

Na żądanie 2 lub więcej spadkobierców sąd może wydzielić im schedy spadkowe w całości lub w części w taki sposób, że przyzna im pewien przedmiot lub pewne przedmioty należące do spadku jako współwłasność w określonych częściach ułamkowych. Sąd nie jest związany żądaniem. Może też orzec na skutek takiego żądania pomimo sprzeciwu pozostałych spadkobierców.

Skutki:

  • ustaje wspólność majątku spadkowego;
  • um. o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale stanowią tytuł własności rzeczy.

Zasady zaliczania darowizn

Dot. tylko dziedziczenia ustawowego;

Jeżeli dział spadku następuje pomiędzy zstępnymi albo zstępnymi i małżonkiem spadkobiercy ci są wzajemnie zobowiązani do zaliczenia na schedę spadkową otrzymanych od spadkodawcy darowizn. Wyjątki:

  • z oświadczenia spadkodawcy lub z okoliczności wynika, że darowizna została dokonana ze zwolnieniem od obowiązku zaliczenia (oświadczenie takie może być zawarte w umowie darowizny, w testamencie, może być odrębnym oświadczeniem woli).
  • spadkodawca może włożyć obowiązek zaliczenia darowizny na schedę spadkową także na spadkobiercę ustawowego innego niż wskazani powyżej (np. rodzice, rodzeństwo)
  • nie podlegają zaliczeniu na schedę spadkową drobne darowizny zwyczajowo w danych stosunkach przyjęte (ocenia się w okolicznościach danego przypadku biorąc pod uwagę w szczególności stan majątkowy spadkodawcy i obdarowanego; z reguły będą to prezenty z okazji świąt, urodzin, imienin).

Zaliczanie darowizn wpływa jedynie na ustalenie sched przypadających poszczególnym spadkobiercom. Nie wpływa na skuteczność darowizn, na wysokość udziałów spadkowych ani na odpowiedzialność za długi spadkowe.

-    SN: w przypadku małżonka – zalicza się tylko darowizny z okresu trwania małżeństwa, nie wlicza się darowizn z okresu przedmałżeńskiego.

-    jeżeli wartość darowizny podlegającej zaliczeniu przewyższa wartość schedy spadkowej, spadkobierca nie jest obowiązany do zwrotu nadwyżki. W takim wypadku nie uwzględnia się przy dziale spadku ani darowizny, ani spadkobiercy zobowiązanego do jej zaliczenia.

-    dalszy zstępny spadkodawcy, dziedziczący w miejsce wstępnego, obowiązany jest do zaliczenia na schedę spadkową darowizny uczynionej przez spadkodawcę jego wstępnemu, jak i uczynione przez spadkodawcę na rzecz tego dalszego zstępnego.

-    zasady zaliczania darowizn stosuje się odpowiednio do poniesionych przez spadkodawcę na rzecz zstępnego kosztów wychowania oraz wykształcenia ogólnego i zawodowego, o ile koszty te przekraczają przeciętną miarę przyjętą w danym środowisku.

Rękojmia

Po dokonaniu działu spadku spadkobiercy są wzajemnie obowiązani do rękojmi za wady fizyczne i prawne według przepisów o rękojmi przy sprzedaży (zarówno przy dziale umownym, jak i sądowym). Jest to jednak rękojmia rozszerzona, gdyż w odniesieniu do wierzytelności spadkowych rozciąga się także na wypłacalność dłużnika.

Linki sponsorowane

RADCA PRAWNY
Obsługa prawna firm

tel. 503-300-503
www.matysiak-radcaprawny.pl


   

Świadek testamentu

Niemożność bycia świadkiem przy sporządzaniu testamentu (art. 956 KC)

Świadkiem testamentu (zwykłego i szczególnego) nie może być:

Nieżność bycia świadkiem testamentu bezwzględna:

  • kto nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych;
  • niewidomy, głuchy lub niemy;
  • kto nie może czytać i pisać;
  • kto nie włada językiem, w którym spadkodawca sporządza testament;
  • skazany prawomocnie wyrokiem sądowym za fałszywe zeznania

Nieżność bycia świadkiem testamentu względna = osoba, dla której w testamencie została przewidziana jakakolwiek korzyść, małżonek tej osoby, jej krewni lub powinowaci 1 i 2 stopnia oraz osoby pozostające z nią w stosunku przysposobienia = nieważne jest tylko postanowienie, które przysparza korzyści tym osobom.

Jednakże gdy z treści testamentu lub z okoliczności wynika, że bez nieważnego postanowienia spadkodawca nie sporządziłby testamentu danej treści, nieważny jest cały testament.

Zdolność bycia świadkiem ocenia się wg stanu z chwili sporządzania testamentu. Zmiany następujące po tej chwili (np. utrata wzroku, zawarcie małżeństwa z osobą, dla której w testamencie przewidziano korzyść) pozostają bez wpływu na ważność testamentu.

Linki sponsorowane

RADCA PRAWNY
Obsługa prawna firm

tel. 503-300-503
www.matysiak-radcaprawny.pl


Niegodność dziedziczenia

Przyczyny:

(1) Niegodny spadkobierca dopuścił się umyślnie ciężkiego przestępstwa przeciwko spadkodawcy

(2) Niegodny spadkobierca podstępem lub groźbą nakłonił spadkodawcę do sporządzenia lub odwołania testamentu albo w taki sam sposób przeszkodził mu w dokonaniu jednej z tych czynności;

(3) Niegodny spadkobierca umyślnie ukrył lub zniszczył testament spadkodawcy, podrobił lub przerobił jego testament albo świadomie skorzystał z testamentu przez inną osobę podrobionego lub przerobionego.

Skutki:

  • uznanie z niegodnego następuje na mocy orzeczenia sądu. Ma ono charakter konstytutywny. Jest skuteczne ex tunc.
  • niegodny spadkobierca zostaje wyłączony od dziedziczenia tak, jakby nie dożył otwarcia spadku
  • udział spadkowy uznanego za niegodnego dziedziczenia przypada innym osobom – albo spadkobiercom testamentowym w ramach podstawienia lub przyrostu, albo spadkobiercom ustawowym).
  • uznany za niegodnego dziedziczenia traci prawo do zachowku.

Sposób uznania za niegodnego dziedziczenia

  • na podstawie orzeczenia sądu;
  • żądanie uznania spadkobiercy za niegodnego sąd rozpoznaje w procesie. Żądanie uznania za niegodnego może być zgłoszone w powództwie wzajemnym (np., gdy niegodny wystąpił przeciwko innemu spadkobiercy o zachowek);
  • legitymacja czynna: każdy, kto ma w tym interes. Należy to rozumieć szeroko – będą to przede wszystkim osoby odnoszące korzyść z uznania spadkobiercy za niegodnego (współspadkobiercy, osoby powołane w dalszej kolejności które dojdą do spadku w razie niegodności spadkobiercy), spadkobierca zobowiązany do zachowku, spadkobierca lub zapisobierca (w razie dalszego zapisu) obciążony zapisem na rzecz O3. Z powództwem wystąpić może którakolwiek z osób legitymowanych czynnie. Może też prokurator.
  • ciężar dowodu – powód musi udowodnić fakty uzasadniające niegodność. Pozwany musi udowodnić fakty wyłączające niegodność dziedziczenia (np. przebaczenie).

Termin

  • Z żądaniem o uznanie za niegodnego dziedziczenia można wystąpić w ciągu 1 roku od dnia, w którym legitymowany dowiedział się o przyczynie niegodności, nie później jednak niż przed upływem lat 3 od otwarcia spadku.
  • termin roczny nie może zacząć biec przed otwarciem spadku;
  • są to terminy zawite.

Przebaczenie:

  • spadkobierca nie może być uznany za niegodnego dziedziczenia jeżeli spadkodawca mu przebaczył;
  • jeżeli w chwili przebaczenia spadkodawca nie miał zdolności do czynności prawnych, przebaczenie jest skuteczne, gdy nastąpiło z dostatecznym rozeznaniem;
  • przebaczenie to akt uczuciowy (puszczenie w niepamięć doznanej krzywdy czy odczutej urazy). Nie jest to oświadczenie woli – to działanie prawne, czyn podobny do czynności prawnej. Przepisy o oświadczeniach woli mogą być jednak użyteczne (brak świadomości i swobody, błąd, groźba – powodują bezskuteczność przebaczenia); przebaczenie może być wyrażone w dowolny sposób, także w sposób dorozumiany;
  • do skuteczności przebaczenia niezbędne jest by spadkodawca przebaczając znał zachowanie uzasadniające niegodność;
  • przebaczyć można tylko osobiście (nie można upoważnić do przebaczenia);
  • przebaczenie nie może być dokonane pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu.

Niegodność dziedziczenia = instytucja mająca na celu zapobieżenie dziedziczeniu przez osoby, które zwracają się przeciwko spadkodawcy, naruszają swobodę testowania lub w inny sposób wpływają na porządek dziedziczenia.

Do uznania za niegodnego dziedziczenia może dojść bez względu na to czy taka była wola spadkodawcy lub czy spadkodawca znał przyczynę niegodności.

Za niegodne dziedziczenia mogą być uznane także osoby prawne. Niegodność dziedziczenia może uzasadniać zachowanie organów osoby prawnej;

Uznanie za niegodnego dziedziczenia dot. zarówno dziedziczenia ustawowego, jak i testamentowego.

Linki sponsorowane

RADCA PRAWNY
Obsługa prawna firm

tel. 503-300-503
www.matysiak-radcaprawny.pl